തൃശൂർ: തൃശൂർ മുണ്ടത്തിക്കോട്ട് വെടിക്കെട്ട് നിർമ്മാണശാലയിലുണ്ടായ അതിഭീകരമായ സ്ഫോടനത്തിന്റെ നടുക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെച്ച്, മരണത്തിന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ട വേലായുധൻ. കഴിഞ്ഞ 20 വർഷമായി കരിമരുന്നിന്റെ ലോകത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന ഈ 60-കാരൻ, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും കറുത്ത ദിനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും ആ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും മുക്തനായിട്ടില്ല. ഒപ്പമിരുന്ന് തമാശ പറഞ്ഞവരും ചായ കുടിച്ചവരും കണ്മുന്നിൽ അഗ്നിഗോളമായി മാറിയ ആ ദൃശ്യം വേലായുധന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു.
സാധാരണ ഗതിയിൽ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണിയോടെയാണ് തൊഴിലാളികൾ ചായ കുടിക്കാനായി ഒത്തുകൂടാറുള്ളത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസവും പതിവുപോലെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ചായ കുടിക്കാനായി വെടിപ്പുരയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വന്നു. ആ ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയാണ് വേലായുധന്റെ ജീവൻ കാത്തത്. ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കാനായി തയ്യാറെടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആദ്യത്തെ സ്ഫോടനം നടന്നത്. ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തീഗോളങ്ങൾ ഓരോ പുരയിലേക്കും പടരുന്നത് കണ്ട് പരിഭ്രാന്തനായി അദ്ദേഹം ഓടി മാറുകയായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം എല്ലാം തകർന്നടിഞ്ഞു. കൂടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്നവർ എവിടെയാണെന്ന് പോലും അറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം പുകയും തീയും പ്രദേശം മുഴുവൻ വിഴുങ്ങി.
വെടിക്കെട്ട് ലൈസൻസിയായ സതീശന്റെ കുടുംബവുമായി വേലായുധന് വർഷങ്ങളുടെ ആത്മബന്ധമുണ്ട്. സതീശന്റെ പിതാവ് മണിയുടെ കാലം മുതൽ ഈ വെടിപ്പുരയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നയാളാണ് വേലായുധൻ. ഒരു തൊഴിൽ എന്നതിലുപരി, അതൊരു കുടുംബം പോലെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. സതീശന്റെ അച്ഛൻ മണിയോടൊപ്പം പണിയെടുത്ത കാലം മുതൽ സതീശന്റെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഇന്നുവരെയുള്ള ഓർമ്മകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ നിറയുന്നു. സതീശന്റെ ആരോഗ്യനില അതീവ ഗുരുതരമായി തുടരുന്നത് വേലായുധനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു. അപകടം നടന്നയുടൻ ലൈസൻസി സതീശന് ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിലെ വിങ്ങലായി അവശേഷിക്കുന്നു.
സ്ഫോടനം നടക്കുമ്പോൾ വേലായുധന്റെ സൈക്കിൾ, മൊബൈൽ ഫോൺ, പേഴ്സ് എന്നിവയെല്ലാം വെടിപ്പുരയ്ക്കുള്ളിലായിരുന്നു. എന്നാൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള വെപ്രാളത്തിനിടയിൽ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.”സൈക്കിളും ഫോണുമൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നെയും ഉണ്ടാക്കാം മോളെ, പക്ഷേ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരുടെ കാര്യം ഓർക്കുമ്പോഴാണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്.”
ഈ വാക്കുകൾ ആ മനുഷ്യൻ നേരിട്ട ആഘാതത്തിന്റെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു. മക്കളുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഇനി ഈ അപകടം പിടിച്ച പണിക്ക് താനില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. തെങ്ങുകയറ്റവും മറ്റ് കഠിന ജോലികളും ചെയ്ത് മക്കളെ വളർത്തിയ തനിക്ക് ഇനി ഈ വെടിമരുന്നിന്റെ ലോകം വേണ്ടെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീരുമാനം.
മുണ്ടത്തിക്കോട് ദുരന്തം കേരളത്തിന് നൽകുന്നത് കഠിനമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. പുറ്റിങ്ങൽ ദുരന്തം ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകൾ ഉണങ്ങും മുൻപേ ആവർത്തിക്കുന്ന ഇത്തരം അപകടങ്ങൾ ഗൗരവകരമായ പുനരാലോചന അർഹിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യമായി നടന്നു വരുന്ന ആഘോഷങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, അതിലെ അപകടസാധ്യതകൾ കുറയ്ക്കാനുള്ള നടപടികളാണ് ഇനി വേണ്ടത്.
ആഘോഷങ്ങൾ എപ്പോഴും വർണ്ണാഭമാകണം എന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, അത് മനുഷ്യജീവന്റെ വില നൽകിക്കൊണ്ടാകരുത് എന്ന ചർച്ചകൾ ഇപ്പോൾ ശക്തമാവുകയാണ്. സ്ഫോടനത്തിന് കാരണമായത് കൊടും ചൂടാണോ അതോ കൈപിഴയാണോ എന്നത് അന്വേഷണത്തിലൂടെ വ്യക്തമാകും. എങ്കിലും, വേലായുധനെപ്പോലെയുള്ള തൊഴിലാളികളുടെ അനുഭവങ്ങൾ നമുക്ക് നൽകുന്ന പാഠം വളരെ വലുതാണ്. ഓരോ വെടിക്കെട്ട് ആഘോഷത്തിന് പിന്നിലും ഇതുപോലെ നിരവധി മനുഷ്യരുടെ കണ്ണീരും അധ്വാനവും അപകടഭീഷണിയുമുണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.
സതീശന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ആരോഗ്യനില മെച്ചപ്പെടുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നതിനൊപ്പം, ഇനിയൊരു ദുരന്തം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ ഭരണകൂടവും സംഘാടകരും ഒരേപോലെ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അന്വേഷണം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ വീഴ്ചകൾ എവിടെയാണെന്ന് വ്യക്തമാകുമെന്നും ഭാവിയിൽ കൃത്യമായ സുരക്ഷാ കർമ്മപദ്ധതികൾ ഉണ്ടാകുമെന്നുമാണ് പൊതുസമൂഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.